Sollicitatie voor een kater

Door haar mentale en lichamelijke gesteldheid en de naderende kosten, heb ik poes Aria met een schram op mijn hart teruggebracht naar haar vorige hofdame. En omdat mijn huis pas een thuis is met een kat, bel ik een stichting in een grensdorp bij Roosendaal ‘die zich ontfermt over kansloze dieren’ en ‘goed opgevoede eigenaren zoekt die de dieren een gouden mandje kunnen bieden.’ Ik laat geen boertjes in gezelschap en al mijn katten waren dik tevreden met me. Hebben ze een vriendelijke kater voor adoptie? Jazeker, geplaatst door de regionale zwerfkattenwerkgroep. Met twee vriendinnen ga ik kennismaken. De kater geeft mij kopjes, ik hem lieve woordjes. Of ik nog even de zwerfkattenwerkgroep wil bellen om het contractueel te regelen. De vrouw van de zwerfkatten zegt dat ze me terugbelt, maar stuurt een appje: zij kijken naar de totale indruk van een kennismaking en denken te weten wie het beste bij een kat past. Los van het feit dat ik al veertig jaar katten heb en meende dat er een klik was tussen de kat en mij, hebben de stichtingen in het belang van de kat de weloverwogen beslissing genomen dat zij geen goede match zien.

Laat ik nou denken dat het om de match tussen mens en adoptiedier draait, om de ervaring van de adoptant en om zo snel mogelijk een goed adres voor een dier te vinden. Voor de vrouwen van de twee stichtingen is vooral de match tussen henzelf en de adoptant doorslaggevend.

En dus moet de kater nog langer wachten op zijn gouden mandje.

Was ik van deze sollicitatieprocedure op de hoogte geweest, dan had ik mijn haar gekamd, timide geglimlacht en niet gezegd dat Karel uit het asiel van Roosendaal kwam en dat ik geen vervelende ervaringen met dit asiel heb gehad.

Wie de kat op de foto is? Mijn nieuwe huisgenoot Emiel, uit het asiel van Tholen. Waar voor de aardige medewerkster wél alles draait om een liefdevolle, goede verzorging en niet om je persoonlijkheid. Voor zover je die na twee minuten in persoon of dertig seconden aan de telefoon kan bepalen.

Aan het contact met de twee stichtingen heb ik trouwens ook een kater overgehouden…

Scroll naar boven